Dienst orthopedie, AZ Vesalius Tongeren · Associatie of ziekenhuisdienst
De infosessie die alleen in die ene zaal bestond
Elke maand gaf de dienst orthopedie dezelfde uitleg over een prothese aan een zaal vol patiënten. Nu staat die uitleg ook online.
Waar het begon
De vraag
De dienst deed het al jaren goed: wie een heup- of knieprothese kreeg, werd uitgenodigd op een infosessie waarin het volledige traject werd uitgelegd. De hoofdverpleegkundige van de afdeling gaf die sessies zelf.
Het probleem zat in de vorm. Zo'n sessie bestaat één keer, in één zaal, op één moment. Wie niet kon komen, kreeg de uitleg niet. Wie er wel was maar net te horen had gekregen dat hij geopereerd wordt, onthield de helft. En de partner die thuisbleef, hoorde het uit tweede hand.
De aanpak
Wat we deden
Het traject in beeld
Voor de heup, de knie en de schouder maakten we elk een korte video van het volledige traject. Van de raadpleging over het preoperatieve centrum en de opname tot het operatiekwartier en de revalidatie. Geen van de drie haalt de twee minuten.
En het deel dat niemand ooit ziet
We filmden ook de ingrepen zelf, voor de heup, de knie en de schouder. Wat gebeurt er nu eigenlijk als ik onder narcose lig.
Filmen op een OK is een opdracht apart
Elke patiënt van wie een ingreep gefilmd werd, kreeg vooraf de vraag om toestemming. Eén iemand weigerde. Die opname is toen niet doorgegaan en werd later bij een andere patiënt gemaakt. Voor de cameraploeg schreven we een briefing uit: steriliteit, looproutes, de omgang met chirurg en instrumentist, en camera-etiquette.
De infosessies integraal
Daarnaast legden we de sessies zelf vast, die over de heup en die over de knie. Van begin tot eind, met een volledige opstelling en geluid. Zo kan de dienst dezelfde uitleg ook digitaal aanbieden, om vooraf te bekijken of achteraf te herbekijken.
Bewijsstuk
De films
Drie afzonderlijke video's: heup, knie en schouder. Zo moet een patiënt niet wachten op het stuk dat over hem gaat.
Het resultaat
Wat het opleverde
De infosessies over de heup en de knie staan op de site van het ziekenhuis. De uitleg die tot dan alleen in die zaal bestond, staat nu op één vaste plek. Te bekijken vóór de sessie, erna, of in plaats van.
De trajectvideo's landden op een andere plek. De arts toont ze op de raadpleging en de patiënt krijgt ze mee voor thuis. Zo hoeft de patiënt de uitleg niet in één keer te onthouden.
Van hetzelfde materiaal maakten we één doorlopende compilatie voor de schermen aan de ingang. De operatiebeelden van de schouder bleven eruit, te bloederig voor een inkomhal volgens de arts. De dienst vroeg de video's ook voor haar eigen symposium.
Iets vergelijkbaars voor jouw dienst
Een gefilmde infosessie en een geschreven zorgpad bijten elkaar niet. Ze bereiken alleen een ander deel van je patiënten.